Ekki með neitt á þjóðvegi eitt

Síðustu þrjá mánuði hef ég verið þess heiðurs aðnjótandi að fá að fylgjast með og hjálpa örlítið til á síðustu metrunum við framleiðslu á heimildarmyndinni Ekki með neitt á þjóðvegi eitt eftir Bjarka Sigurjónsson. Myndin segir frá heldur óvenjulegi ferðalagi Bjarka hringinn í kringum Ísland en Bjarki fór ferðina án allra helstu nauðsynja og reiddi sig algjörlega á landsbyggðarbúa og ferðalanga til að komast á leiðarenda. Með hjálp bæði Íslendinga og erlendra ferðamanna tókst Bjarka að ná markmiði sínu en ferðin tók alls sex daga með viðkomu á hinum ýmsu stöðum umhverfis Ísland.

Vinskapur okkar Bjarka hófst líklega um leið og hægt er að segja að smábörn séu vinir en mæður okkar voru bestu vinkonur frá 10 ára aldri og því var ekki hjá því komist að við Bjarki eyddum miklum tíma saman á yngri árum. Þó að um tilneyddan vinskap hafi verið að ræða vorum við mestu mátar og minningarnar af góðum stundum eru óteljandi! Sumarbústaðaferðir, ferðalög um gjörvallt Ísland og kósý kvöld á Álfhólsveginum.

En eins og verða vill misstum við smám saman sambandið eftir því sem við urðum eldri og þegar ég fyrir tilviljun hitti Bjarka í desember síðastliðnum voru liðin allmörg ár frá síðasta skipti. Þá spjölluðum við um hitt og þetta og meðal annars sagði hann mér frá lokaverkefni sínu í Hagnýtri menningarmiðlun frá Háskóla Íslands, heimildarmyndinni Ekki með neitt á þjóðvegi eitt. Það leið ekki á löngu þar til ég hafði svo samband við Bjarka til að athuga hvort hann gæti mögulega nýtt krafta mína á einhvern hátt við það sem eftir var.

Bjarki fékk hugmyndina að myndinni haustið 2014 og við tók tæpt ár af undirbúningsvinnu. Eins og stundum er með heimildarmyndir var að vísu á köflum flókið að undirbúa allt saman þar sem margt varðandi framvindu myndarinnar var ófyrirsjáanlegt og því til dæmis ógerlegt að skrifa eiginlegt handrit fyrir brottför. Þess í stað samanstóð handritið af punktum yfir mögulega atburði og samtöl og hugmyndum að því hvernig hægt væri að bregðast við aðstæðum. Það var svo í júní 2015 að Bjarki hélt af stað með fátt annað en tóman bakpoka sér til halds og trausts. Með honum í för var kvikmyndatökumaðurinn Halldór Óli en hann laut ekki sömu reglum og ferðaðist með nauðsynjar á borð við tjald, svefnpoka og pening.

Bjarki réðst sannarlega ekki á garðinn þar sem hann er lægstur heldur tók hann á sig að verða í senn leikstjóri, handritshöfundur, aðalpersóna, klippari, tónskáld og framleiðandi á myndinni sem telur 74 mínútur! Í upphafi var það markmið Bjarka að vinna allt sjálfur (utan myndatöku) og hélt hann í þá hugsjón þar til ljóst var að verkefnið hafði undið svo mikið upp á sig að um meira en lokaverkefni í meistaranámi var að ræða. Hann fékk því aðstoð við litvinnslu, tónlist, hljóðvinnslu, þýðingar og annað smotterí en myndin er þó án nokkurs efa að mestu leyti Bjarka!

Úr varð áhugaverð og skemmtileg heimildarmynd sem sýnir í senn landslag, byggðarlag og náttúru á Íslandi og varpar ljósi á góðmennsku fólksins sem leggur Bjarka lið með ýmisskonar aðstoð. Ekki með neitt á þjóðvegi eitt verður frumsýnd með pompi og prakt á Heimilarmyndahátíðinni Skjaldborg núna um helgina 13.-16. maí en ég mun því miður missa af herlegheitunum sökum staðsetningar.

Það hefur verið afar lærdómsríkt og gaman að fá að taka þátt í þessu verkefni, þó ekki nema um lokastigið hafi verið að ræða. Ég get í það minnsta fullyrt að áhugi minn á að vinna eða hjálpa til við önnur álíka verkefni hefur eingöngu aukist og ég vona að fyrirhugaðir flutningar til Íslands muni leiða til fleiri! En þangað til þarf ég víst að snúa mér aftur að ritgerðaskrifum!